Άννα Μεϊντάνη-Λίβου: Η Νέα Δημοκρατία βγάζει στο σφυρί την πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας

Posted by syrizazante on 29 Ιουλίου 2026 · Σχολιάστε 

Η Νέα Δημοκρατία βγάζει στο σφυρί την πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας

Υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες μια κυβέρνηση αποκαλύπτει με απόλυτη σαφήνεια την πολιτική και ιδεολογική της αντίληψη. Το νέο νομοσχέδιο για τη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς αποτελεί μία από αυτές τις στιγμές.

Πίσω από τους όρους «εκσυγχρονισμός», «ευελιξία» και «αποτελεσματικότητα» δεν διακρίνεται απλώς μια διαφορετική διοικητική επιλογή. Διακρίνεται μια αντίληψη που αντιμετωπίζει τον πολιτισμό ως οικονομικό πόρο, την Ιστορία ως περιουσιακό στοιχείο και τα μνημεία ως αντικείμενα επιχειρηματικής διαχείρισης.

Ο πολιτισμός είναι δημόσιο αγαθό και όχι εταιρικό χαρτοφυλάκιο

Η πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας δεν αποτελεί ιδιοκτησία καμίας κυβέρνησης. Δεν είναι περιουσιακό στοιχείο προς αξιοποίηση ούτε οικονομικό προϊόν που μπορεί να ενταχθεί σε μηχανισμούς αγοράς.

Αποτελεί τη συλλογική μνήμη του ελληνικού λαού, την ιστορική του συνέχεια και έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της εθνικής και πολιτιστικής του ταυτότητας. Το ελληνικό κράτος έχει συνταγματική υποχρέωση να την προστατεύει και όχι να αναζητά τρόπους ιδιωτικοοικονομικής διαχείρισής της.

Η ίδρυση Ανώνυμης Εταιρείας αλλάζει τη φιλοσοφία της προστασίας

Η επιλογή της κυβέρνησης να ιδρύσει Ανώνυμη Εταιρεία για τη διαχείριση του πολιτισμού δεν αποτελεί μια ουδέτερη οργανωτική μεταρρύθμιση.

Σηματοδοτεί μια βαθύτερη αλλαγή φιλοσοφίας: τη μεταφορά της λογικής της αγοράς σε έναν χώρο όπου ο μοναδικός γνώμονας θα έπρεπε να είναι το δημόσιο συμφέρον και η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Όσο κι αν επιχειρείται να παρουσιαστεί ως «εκσυγχρονισμός», η ουσία παραμένει η ίδια: το κράτος απομακρύνεται σταδιακά από τον θεσμικό του ρόλο ως εγγυητής της προστασίας των μνημείων.

Δεν πρόκειται για μεμονωμένη επιλογή

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δεν εμφανίστηκε σε πολιτικό κενό.

Αποτελεί συνέχεια μιας ευρύτερης πολιτικής που αντιμετωπίζει όλο και περισσότερους τομείς του δημόσιου χώρου με οικονομικούς όρους.

Η ενέργεια, το νερό, οι μεταφορές, η δημόσια υγεία και η παιδεία αποτέλεσαν ήδη πεδία εφαρμογής αυτής της αντίληψης.

Σήμερα, στο επίκεντρο βρίσκεται ακόμη και ο ελληνικός πολιτισμός.

Η εμπειρία της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ

Αξίζει να θυμηθούμε ότι ακόμη και μέσα στις ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες των μνημονίων, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν επέλεξε να μετατρέψει τα μνημεία σε αντικείμενο επιχειρηματικής εκμετάλλευσης.

Όταν προέκυψε το ζήτημα της ένταξης αρχαιολογικών χώρων στο Υπερταμείο, κινήθηκαν οι απαραίτητες θεσμικές διαδικασίες για την εξαίρεσή τους, ενώ το Συμβούλιο της Επικρατείας επιβεβαίωσε ότι η πολιτιστική κληρονομιά προστατεύεται από το Σύνταγμα και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως εμπορεύσιμο περιουσιακό στοιχείο.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη υπενθύμισε ότι η προστασία των μνημείων δεν αποτελεί απλή πολιτική επιλογή, αλλά συνταγματική υποχρέωση.

Αυτό που χρειάζεται ο πολιτισμός

Η πραγματική μεταρρύθμιση δεν βρίσκεται στη δημιουργία νέων εταιρικών σχημάτων.

Βρίσκεται στην ενίσχυση των Εφορειών Αρχαιοτήτων, στις μόνιμες προσλήψεις αρχαιολόγων, συντηρητών, μηχανικών και φυλάκων, στην επαρκή χρηματοδότηση των ανασκαφών, στη συντήρηση των μνημείων και στη διεύρυνση της πρόσβασης των πολιτών στον πολιτισμό.

Η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς απαιτεί δημόσιες πολιτικές και ισχυρούς θεσμούς, όχι λογικές εταιρικής διαχείρισης.

Η Ιστορία δεν είναι επενδυτικό προϊόν

Η Ακρόπολη, οι Δελφοί, η Κνωσός, η Αρχαία Ολυμπία, οι Μυκήνες, τα κάστρα, τα μοναστήρια και οι χιλιάδες αρχαιολογικοί χώροι της Ελλάδας δεν αποτελούν ισολογισμούς.

Δεν μπορούν να αποτιμηθούν με όρους απόδοσης επένδυσης ούτε να ενταχθούν στη λογική της αγοράς.

Είναι η ψυχή αυτού του τόπου, η ιστορική μας μνήμη και η μεγαλύτερη παρακαταθήκη που οφείλουμε να παραδώσουμε ακέραιη στις επόμενες γενιές.

Η ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενιές

Ο πολιτισμός δεν είναι εμπόρευμα.

Η Ιστορία δεν πωλείται.

Η πολιτιστική κληρονομιά δεν εκχωρείται.

Ανήκει στον ελληνικό λαό και στις επόμενες γενιές.

Η προστασία της αποτελεί εθνική ευθύνη που υπερβαίνει κυβερνήσεις, πολιτικές συγκυρίες και οικονομικές λογικές.

Γι’ αυτό και απέναντι σε κάθε επιλογή που οδηγεί στην εμπορευματοποίηση του πολιτισμού, η κοινωνία οφείλει να υπερασπιστεί τον δημόσιο χαρακτήρα της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Γιατί η Ιστορία της Ελλάδας δεν είναι προς πώληση.

Άννα Μεϊντάνη-Λίβου
Ενεργός Πολίτης της Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης