«Όλα Λευτέρη μου είναι εδώ, όπως τα άφησες εσύ, και όπως τα ξέρεις από της λύπης τον καιρό»

Έξι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ημέρα που η Ζάκυνθος αποχαιρέτησε τον Λευτέρη Νιοτόπουλο.

Έναν άνθρωπο που δεν περιορίστηκε ποτέ σε έναν θεσμικό ρόλο, ούτε χωρούσε στα στενά όρια μιας πολιτικής ή αυτοδιοικητικής ιδιότητας. Έναν άνθρωπο που συνέδεσε το όνομά του με την προσφορά, την ευθύνη, τη συνέπεια και την αγάπη για τον τόπο του.

Ο χρόνος που πέρασε δεν αδυνάτισε τη μνήμη του. Αντίθετα, την έκανε πιο καθαρή. Γιατί η απουσία του ανέδειξε ακόμη περισσότερο το αποτύπωμα που άφησε πίσω του.

Όσοι τον γνώρισαν θυμούνται έναν άνθρωπο που δεν αναζητούσε προσωπικές δικαιώσεις. Έναν άνθρωπο που πίστευε ότι η πολιτική οφείλει να υπηρετεί τα κοινά και όχι τις προσωπικές φιλοδοξίες. Έναν άνθρωπο που αντιμετώπιζε τα προβλήματα του νησιού με αίσθημα ευθύνης, νηφαλιότητα και αποτελεσματικότητα.

Όπως είχε τονίσει η τότε Συντονίστρια της Νομαρχιακής Επιτροπής Ζακύνθου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Κική Καρυδάκη, στην εκδήλωση μνήμης που διοργάνωσε η ΑΝΑΣΑ το 2022, η ζωή και το έργο του αποτελούν μια «άγραφη υποθήκη» για τον τόπο.

Μια υποθήκη που δεν καταγράφεται σε έγγραφα ούτε αποτυπώνεται σε αξιώματα. Καταγράφεται στη συλλογική μνήμη. Στις αξίες που υπηρέτησε. Στον τρόπο που στάθηκε απέναντι στα προβλήματα. Στην εντιμότητα με την οποία πορεύτηκε.

Η προσφορά του, συχνά μέχρι και αυτοθυσίας, έγινε σημείο αναφοράς για την αντιμετώπιση κρίσιμων ζητημάτων της Ζακύνθου. Η παρουσία του υπήρξε μια φωνή λογικής, σύνθεσης και ευθύνης σε δύσκολες στιγμές για τον τόπο.

Η ήρεμη δύναμη του χαρακτήρα του, η αισιοδοξία, η ευγένεια και η πίστη ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν προς το καλύτερο, ήταν στοιχεία που τον ξεχώριζαν. Δεν ήταν άνθρωπος των εύκολων συνθημάτων. Ήταν άνθρωπος της πράξης.

Ιδιαίτερη ήταν και η παρουσία του στον ΣΥΡΙΖΑ, σε μια δύσκολη πολιτική περίοδο. Η επιλογή του να συμπορευτεί με τον χώρο της Αριστεράς το 2016 δεν ήταν μια πράξη ευκαιρίας. Ήταν μια πράξη συνέπειας με τις ιδέες της κοινωνικής δικαιοσύνης, της δημοκρατίας και της συλλογικής ευθύνης.

Ίσως γι’ αυτό η απώλειά του εξακολουθεί να αφήνει ένα κενό που δεν αναπληρώνεται εύκολα. Γιατί άνθρωποι σαν τον Λευτέρη Νιοτόπουλο δεν κρίνονται μόνο από όσα έκαναν. Κρίνονται και από όσα ενέπνευσαν στους άλλους να κάνουν.

Έξι χρόνια μετά, η μνήμη του παραμένει παρούσα.

Στις συζητήσεις για το μέλλον της Ζακύνθου. Στις αγωνίες για τον τόπο. Στην αναζήτηση μιας πολιτικής με ήθος και περιεχόμενο. Στην ανάγκη να υπηρετούνται τα κοινά με ανιδιοτέλεια και ευθύνη.

«Ακριβέ μας σύντροφε, τίποτα δεν πάει χαμένο», είχε πει η Κική Καρυδάκη κλείνοντας τον χαιρετισμό της.

Ίσως αυτή η φράση να συνοψίζει καλύτερα από κάθε άλλη το νόημα της σημερινής ημέρας.

Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά.

Παραμένουν ζωντανοί στις μνήμες, στις αξίες και στην ιστορία του τόπου που υπηρέτησαν.

Ο Λευτέρης Νιοτόπουλος είναι ένας από αυτούς.

Διαβαστε ακόμα

Στη Μνήμη του Λευτέρη Νιοτόπουλου – Έξι Χρόνια από την Απώλειά του // Τιμητική ανακοίνωση της Ν.Ε. Ζακύνθου ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ