Γιατί Σιώπησαν; Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ τοποθετήθηκε για το θέμα της επαναχάραξης αιγιαλού στη «Μπούκα» Τραγάκι-Τσιλιβή, Ζακύνθου // Τα άλλα αριστερά και προοδευτικά κόμματα θα πάρουν θέση;
Η ΝΕ Ζακύνθου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θέτει κρίσιμα ερωτήματα για την επαναχάραξη αιγιαλού στη Μπούκα Τσιλιβή, τον νόμο 5092/2024 και το μέλλον των ακτών της Ζακύνθου, ασκώντας κριτική στην αφωνία των υπόλοιπων προοδευτικών και αριστερών κομμάτων. Δελτίο τύπου 11/5
Διαβάστε αναλυτικά του δελτίο τύπου:
Γιατί κάποιοι Σώπασαν;
Γιατί όταν ένα κρίσιμο και στρατηγικής σημασίας ζήτημα για το μέλλον της Ζακύνθου βοά, κάποιοι επιλέγουν την αφωνία;
Η έντονη ανάδειξη της ανακοίνωσης της ΝΕ Ζακύνθου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ από τα τοπικά ΜΜΕ αποδεικνύει ότι το θέμα του επανακαθορισμού του αιγιαλού στην περιοχή «Μπούκα», Τραγακίου – Τσιλιβή δεν αφορά μια «τυπική διοικητική πράξη».
Αφορά το μέλλον της παράκτιας ζώνης της Ζακύνθου.
Αφορά το ποιος αποφασίζει για τις ακτές.
Αφορά το πώς αλλάζουν χρήσεις γης, όροι δόμησης και όρια δημόσιου χώρου.
Αφορά τελικά το ίδιο το μοντέλο ανάπτυξης του νησιού.
Και ακριβώς γι’ αυτό είναι ένα βαθύτατα πολιτικό θέμα.
Η ΝΕ Ζακύνθου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με την ανακοίνωσή της έθεσε ουσιώδη ζητήματα:
• Tις συνέπειες του επανακαθορισμού για τον δημόσιο χαρακτήρα της ακτής.
• Tον κίνδυνο τσιμεντοποίησης και αλλοίωσης της παράκτιας ζώνης.
• Tη χρήση του νόμου 5092/2024 και ειδικά του άρθρου 5.
• Tη μεταβατική διάταξη που ουσιαστικά νομιμοποιεί και παλαιότερες διαδικασίες επαναχάραξης, αλλά και το κρίσιμο ερώτημα ποια συμφέροντα εξυπηρετούνται μέσα από αυτές τις αλλαγές.
Η κυβέρνηση της ΝΔ και ο Βουλευτής Ζακύνθου, Διονύσης Ακτύπης έχουν ήδη δώσει σαφές πολιτικό στίγμα:
• Με τον νόμο 5092/2024.
• Με το άρθρο 5.
•Με τη μεταβατική διάταξη που ουσιαστικά επικυρώνει ακόμη και παλαιότερες διαδικασίες επαναχάραξης.
Δεν πρόκειται λοιπόν για «ουδέτερες τεχνικές ρυθμίσεις». Πρόκειται για πολιτικές επιλογές με τεράστιες συνέπειες για το περιβάλλον, τον δημόσιο χαρακτήρα των ακτών και τις τοπικές κοινωνίες.
Την ίδια στιγμή προκαλεί εύλογα ερωτήματα η στάση του Δημοτικού Συμβουλίου, του ανώτατου θεσμικού οργάνου του νησιού, το οποίο αποφεύγει να πάρει ξεκάθαρη θέση σε ένα τόσο κρίσιμο θέμα. Αντί να αναλάβει πολιτική ευθύνη και να υπερασπιστεί δημόσια το συμφέρον της τοπικής κοινωνίας, αφήνει την Αποκεντρωμένη Διοίκηση και την κυβέρνηση να «βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά» για λογαριασμό μεγάλων συμφερόντων.
Και εδώ αναδεικνύεται η μεγάλη πολιτική αντίφαση της κυβέρνησης και των επιλογών της. Για τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα αλλάζουν νόμους, μεταβατικές διατάξεις και όρους δόμησης, ανοίγοντας δρόμο για παρεμβάσεις στις ακτές και στις παράκτιες ζώνες. Για τον απλό πολίτη όμως, για τον μικροϊδιοκτήτη που διαθέτει ένα οικόπεδο εκτός σχεδίου , επιβάλλονται συνεχώς νέοι περιορισμοί, με αποτέλεσμα πολλές ιδιοκτησίες να καθίστανται μη οικοδομήσιμες αν δεν πληρούν όρους όπως τα 4 στρέμματα ή η πρόσοψη σε αναγνωρισμένο δρόμο.
Αυτή είναι η ουσιαστική πολιτική διαφορά του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ απέναντι στην κυβέρνηση και στις πολιτικές που στηρίζουν τα υπόλοιπα κόμματα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν είναι απέναντι στην επιχειρηματικότητα και στην ανάπτυξη. Είναι απέναντι στην ασύδοτη ανάπτυξη χωρίς κανόνες, χωρίς διαφάνεια και χωρίς σεβασμό στο περιβάλλον και στο δημόσιο συμφέρον. Πιστεύουμε σε μια ανάπτυξη βιώσιμη, με προστασία των φυσικών πόρων, των ακτών και της ποιότητας ζωής των κατοίκων.
Υπό αυτές τις συνθήκες, τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης όφειλαν να τοποθετηθούν δημόσια. Να πουν αν συμφωνούν ή διαφωνούν. Να παρουσιάσουν τις θέσεις τους για το μέλλον των ακτών της Ζακύνθου.
Όμως, πλην του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, επικράτησε αφωνία.
Και έτσι προκύπτει ένα κρίσιμο πολιτικό ερώτημα:
Γιατί αυτή η συζήτηση δεν άνοιξε ποτέ;
Ποιοι δεν ήθελαν να ανοίξει;
Ποιοι βολεύονται όταν τόσο κρίσιμες αλλαγές περνούν χωρίς κοινωνικό και πολιτικό διάλογο;
Γιατί όταν αλλάζουν οι γραμμές του αιγιαλού, δεν αλλάζουν μόνο χάρτες.
