ΣΥΡΙΖA – Προοδευτική Συμμαχία – ΝΕ Ζακύνθου

(*) Σπύρος Μουζάκης, Αναπληρωτής Συντονιστής της Νομαρχιακής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ Ζακύνθου, μέλος του Τομέα Ενέργειας και πρώην εργαζόμενος στα ΕΛΠΕ, μίλησε στην ΕΡΤ Ζακύνθου, αναλύοντας το ενεργειακό ζήτημα με αφορμή το πρόσφατο άρθρο του για την ενέργεια, την κυριαρχία και το κοινωνικό κόστος.

Κεντρική ιδέα: Το ενεργειακό ζήτημα πρέπει να εξηγείται απλά και ουσιαστικά

Ο Σπύρος Μουζάκης ξεκαθαρίζει εξαρχής ότι τα ενεργειακά ζητήματα είναι σύνθετα, αλλά η παρουσίασή τους πρέπει να είναι κατανοητή και συμπυκνωμένη.
Όπως σημειώνει, ο στόχος είναι να αναδεικνύονται τα κρίσιμα σημεία χωρίς περιττές αναλύσεις, ώστε να γίνονται αντιληπτά από την κοινωνία.

---

🔹 Το ενεργειακό μείγμα και η «χαμένη» ενέργεια

Κεντρική ιδέα: Η χώρα παράγει ενέργεια που τελικά δεν αξιοποιεί

Ο ίδιος περιγράφει το ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας:

• 50% περίπου από ΑΠΕ
• 40–45% από φυσικό αέριο

Ωστόσο, επισημαίνει ένα κρίσιμο πρόβλημα:
σε ώρες υψηλής παραγωγής από ΑΠΕ, ενέργεια απορρίπτεται για να προστατευτεί το δίκτυο.

👉 Κατά τον ίδιο, πρόκειται για μια πραγματικότητα όπου:
παράγουμε ενέργεια αλλά δεν τη χρησιμοποιούμε

---

🔹 Αποθήκευση ενέργειας: το κρίσιμο κενό

Κεντρική ιδέα: Υπάρχουν λύσεις που δεν αξιοποιούνται

Ο Σπύρος Μουζάκης υποστηρίζει ότι η ενέργεια αυτή θα μπορούσε να αποθηκεύεται, όπως γίνεται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Φέρνει ως παραδείγματα χώρες της Βόρειας Ευρώπης που αξιοποιούν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό τις ΑΠΕ.

Επιπλέον, επισημαίνει ότι:

• Δεν υπάρχει υποχρέωση εγκατάστασης συσσωρευτών στα έργα ΑΠΕ
• Δεν αξιοποιείται η τοπική αυτοδιοίκηση για ενεργειακή παραγωγή

👉 Συνολικά, αναδεικνύει ότι:
λείπει ένας σχεδιασμός που θα κρατά την ενέργεια μέσα στο σύστημα και στην κοινωνία

---

🔹 Φυσικό αέριο και κόστος για τον καταναλωτή

Κεντρική ιδέα: Ο τρόπος τιμολόγησης ανεβάζει το κόστος

Ο συνεντευξιαζόμενος συνδέει το ενεργειακό μείγμα με την ακρίβεια:

• Το φυσικό αέριο τιμολογείται μέσω του Χρηματιστηρίου Ενέργειας
• Το κόστος μετακυλίεται στον καταναλωτή

Εκτιμά μάλιστα ότι, αν υπήρχε αποθήκευση ενέργειας,
θα μπορούσε να υπάρξει μείωση κόστους 15–20%

---

🔹 Φωτοβολταϊκά χωρίς σχεδιασμό

Κεντρική ιδέα: Ανάπτυξη ΑΠΕ χωρίς ολοκληρωμένη στρατηγική

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται:

• Στην εγκατάσταση φωτοβολταϊκών ακόμη και σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις
• Στην απουσία υποχρέωσης αποθήκευσης

Ο ίδιος προτείνει ένα διαφορετικό μοντέλο:

👉 ΑΠΕ με αποθήκευση και συμμετοχή τοπικών φορέων, ώστε να μειώνεται το κόστος για τις τοπικές κοινωνίες

---

🔹 Λιγνίτης: μια πολιτική αντίφαση

Κεντρική ιδέα: Καταργούμε κάτι εσωτερικά, το αγοράζουμε απ’ έξω

Ο Σπύρος Μουζάκης αναδεικνύει μια αντίφαση:

• Η Ελλάδα εγκαταλείπει τον λιγνίτη
• Την ίδια στιγμή:
  • τον πουλά σε άλλες χώρες
  • και αγοράζει ρεύμα από λιγνιτικές μονάδες τους

👉 Το συμπέρασμα που αναδεικνύει:
δεν υπάρχει ενεργειακή αυτάρκεια με τον τρόπο που κινείται σήμερα η χώρα

---

🔹 Συμβάσεις και ζητήματα κυριαρχίας

Κεντρική ιδέα: Οι ενεργειακές επιλογές συνδέονται με εθνικά ζητήματα

Αναφερόμενος στις συμβάσεις εξορύξεων:

• Επισημαίνει μείωση του ποσοστού του ελληνικού δημοσίου
• Αναδεικνύει ρήτρα που εγείρει ερωτήματα για την κυριότητα των περιοχών

Κατά την τοποθέτησή του, αυτό:

👉 ανοίγει ζητήματα που ξεπερνούν την ενέργεια
και αγγίζουν τη διπλωματία και την κυριαρχία

---

🔹 Πυρηνική ενέργεια: ένα επικίνδυνο και μη ρεαλιστικό σενάριο

Κεντρική ιδέα: Η πρόταση δεν είναι εφαρμόσιμη στις ελληνικές συνθήκες

Ο Σπύρος Μουζάκης εκφράζει σαφή αντίθεση:

• Χαμηλή απόδοση ανά μονάδα
• Ανάγκη για δεκάδες εγκαταστάσεις
• Ζητήματα ασφάλειας και τεχνογνωσίας

👉 Θέτει ευθέως το ερώτημα:
μπορεί η χώρα να υποστηρίξει κάτι τέτοιο με ασφάλεια;

---

🔹 Καύσιμα και ακρίβεια

Κεντρική ιδέα: Οι αυξήσεις ξεκινούν πριν καν υπάρξει πραγματικό κόστος

Ο ίδιος επισημαίνει:

• Οι τιμές ανεβαίνουν άμεσα, ακόμη και πριν φτάσουν νέες προμήθειες
• Τα μέτρα στήριξης (τύπου pass) δεν μειώνουν την τιμή

Αντίθετα, υποστηρίζει ότι:

👉 θα έπρεπε να υπάρχει παρέμβαση στην πηγή (διυλιστήρια)
όπου παράγονται τα μεγάλα κέρδη

---

🔻 Συνολικό συμπέρασμα

Η παρέμβαση του Σπύρου Μουζάκη καταλήγει σε μια σαφή πολιτική εκτίμηση:

👉 Ο σχεδιασμός για το ενεργειακό πρόβλημα της χώρας όσο και τα μέτρα για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης λόγω πολέμου οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα:

• μετακύλιση του κόστους στην κοινωνία
• διατήρηση υψηλών τιμών ενέργειας και καυσίμων
• απουσία παρέμβασης στα σημεία όπου δημιουργούνται τα μεγάλα κέρδη

📌 Με άλλα λόγια:
τα βάρη πέφτουν για ακόμη μία φορά στους πολίτες, ενώ τα ενεργειακά καρτέλ ωφελούνται και επιδοτούνται εκ νέου μέσα από τον ίδιο τον σχεδιασμό.

Διαβαστε ακόμα :

Ενέργεια, ακρίβεια και ΑΟΖ: Ποιος πληρώνει το κόστος των επιλογών;// Γράφει ο Λούης – Σπύρος Μουζάκης* στην «Ημέρα Ζακύνθου»