ΣΥΡΙΖA – Προοδευτική Συμμαχία – ΝΕ Ζακύνθου

Ειναι φανερη η προσπαθεια να απαξιωσουν την επετειο της γιορτης του πολυτεχνειου τα διαφορα φασιστοειδη με τους συνοδοιπορους τους και ακομη με την συνενοχη αποστασιοποιηση των πολιτικων -υπηρετων της οικονομικης αλητειας ,ντοπιας και ξενης.Χρησιμοποιησα τη λεξη <> για να χαρακτηρισω την επετειο.Διοτι περι γιορτης προκειται.Γιορτη της Δημοκρατιας και των νεων της Πατριδας μας.Οσοι ζησαμε εκεινες τις τραγικες ωρες της εξεγερσης,δεν θα ξεχασουμε ποτε τις εικονες εκεινου του ξεσηκωμου.
Η Πατησιων μεχρι την ΑΣΟ&ΕΕ,η Ομονοια ,η σταδιου .η Πανεπιστημιου γεματη απο το παλλομενο πληθος.Ψωμι,παιδεια,Ελευθερια το κυριαρχο συνθημα .Κατω η χουντα ,εξω οι Αμερικανοι κλπ.
Στο πεζοδρομιο μπροστα απο την πυλη του Πολυτεχνειου,μαθητες των γυμνασιων και των λυκειων που ειχαν παρατησει τα μαθηματα τους ,καθισμενοι αντεγραφαν στο ποδι,τα συνθηματα που ερχονταν απο την συντονιστικη επιτροπη και τα εδιναν στον κοσμο η τα εβαζαν στο παμπριζ των διερχομενων αυτοκινητων.Σε ολο το μηκος και πλατος της Αττικης ,στις στασεις των λεωφορειων ,εφθαναν τα αυτοσχεδια χαρτακια με τα συνθηματα.Παντου ενθουσιασμος ,αγνοτητα ,ποθος για την ελευθερια.Μια <> αισιοδοξη διαχεοταν στην ατμοσφαιρα,θα πεσει η χουντα!Στο κτιριο της αρχιτεκτονικης ,στη μεγαλη αιθουσα ,καποις επαιζε στο πιανο τραγουδια του Μικη,οι υπολοιποι τραγουδουσαμε.Μια φωνη καποιας φοιτητριας μας επανεφερε στην πραγματικοτητα.<> <>.Το περιπτερο μπροστα στην πυλη ξεπουλησε.Μπισκοτα ,σοκολατες καραμελες ,τσιγαρα αγοραζοντουσαν και δινοντουσαν στους φοιτητες που κρεμοντουσαν απο τα παραθυρα και τα επαιρναν.Στην πιο κατω πολυκατοικια ,απο το μπαλκονι του τριτου οροφου (αν θυμαμαι καλα) δυο γνωστες φιγουρες εστελναν φιλια στον κοσμο,χαιρετουσαν και πεταγαν τους δισκους των τραγουδιων τους.Ηταν η Σοφια Βεμπο με τον Τραιφορο! Η αδρεναλινη στο επακρο!σε ενα <>η διαφωνια.Να φυγουμε ολοι και να κανουμε πορεια στην Ομονοια και τη Σταδιου.<>.
Αντε να κρατησουμε μεχρι το Σαββατο που θα κατεβουν
οι εργατες και οι οικοδομοι!
Τα πρωτα ασθενοφορα κατεφθαναν με τους τραυματιες .ΟΙ ΚΥΠιτες εριχναν στο ψαχνο.Ανοιγαν την πυλη και τους εβαζαν μεσα.Τα θωρακισμενα της αστυνομιας ,οι αυρες, εριχναν με τα κονονακια τους τις ρουκετες με τα δακρυγονα.Αποπνικτικη ατμοσφαιρα.Τα ματια ετσουζαν φρικτα.<>.Με οτι βρεθει.Στεγαστρα αυτοκινητων,αυτοκινητα ι.χ.,λεωφορεια.Ενας οδηγος αστικου λεωφορειου εβλεπε την προσπαθεια μας να μετακινησουμε το μεγαλο οχημα ,απο το μπαλκονι του σπιτιου του.Παιδια πεστε μου που θελετε να το βαλλω .Και κατεβηκε και το μετακινησε!
Κυνηγημενοι βρεθηκαμε στην πλατεια Βικτωριας.Ανασυνταχθηκαμε και κατεβαιναμε σε ομαδες φωναζοντας συνθηματα κατα της χουντας.Πλησιαζοντας το Πολυτεχνειο,αντιληφθηκαμε οτι μας πυροβολουσαν.Δεν ξεραμε απο που ερχοντουσαν οι σφαιρες.<>.Μοιραια αυταπατη! Ολοκληρα κλαδια απο τα δενρα του Μουσειου κοβοντουσαν και επεφταν σαν φθινοπωρινα φυλλα.Ανατριχιασα συναισθανομενος τον θανασιμο κινδυνο!Μια κραυγη βγηκε απο μεσα μου .Φυλαχτειτε ,ειναι πραγματικες οι σφαιρες!Απο εκει ερχονται ,απο τη Μαρνης! Ενα αστικο λεωφορειο μετακινηθηκε σαν καρροτσακι στη διασταυρωση Πατησιων και Μαρνης.Οταν λιγο αργοτερα το ειδα ,ηταν διατρητο απο χιλιαδες σφαιρες!
Ο Λαζαρος ,συμφοιτητης μου και συγκατοικος στη Κερκυρας,κατεβαινε και αυτος την Πατησιων επι κεφαλης μιας αυτοσχηματιζομενης ομαδας διαδηλωτων
που οσο πλησιαζαν,τοσο μεγαλωνε, φωναζοντας συνθηματα.Τον ειχα δει την Πεμπτη το βραδυ εξω απο το Πολυτεχνειο.Κοιταζε τα μικρα παιδακια που εγραφαν τα συνθηματα.<> μου ειπε.Εγραφε ποιηματα ο Λαζαρος.Ευαισθητοποιημενη υπαρξη,εβλεπε την ποιηση ακομη και στην κοσμοχαλασια.Τι λες βρε Λαζαρε ,εδω ο κοσμος καιγεται και συ μου μιλας για ποιηση! Ο Λαζαρος ειχε δικιο,τωρα που το καλοσκεφτηκα.Ηταν ολη αυτη η ιστορια ενα ποιητικο επος των εξεγερμενων αδουλωτων Ελληνων,της νεολαιας, του απλου πολιτη.
Στη γωνια Μαρνης και Πατησιων,στο δεξι πεζοδρομιο οπως κατεβαινουμε για το πολυτεχνειο,μια μικρη αναστατωμενη μαζωξη.Πλησιασαμε .Η κοπελιτσα ξαπλωμενη στο πεζοδρομιο,ενα τζην παντελονι και ενα ασπρο πουκαμισακι.Στο μερος της καρδιας,μια μικρη,τοσο μικρη, τρυπιτσα και λιγες πιτσιλιες απο αιμα.Τη σηκωσαμε στα χερια και τη μεταφεραμε στο ΑΚΡΟΠΟΛ,το ξενοδοχειο απεναντι απο το ΠΟλυτεχνειο.Δεν μας ανοιγαν την πορτα να τη βαλουμε μεσα .Την σπασαμε με κλωτσιες.Ματαιες οι προσπαθειες ,η κοπελιτσα ειχε ηδη <>.
Μια μικρη τρυπιτσα , τοση ζημια!Το οπλο που την σκοτωσε ,κατασκευασμενο απο εμας! ΣΕ καποιο εργοστασιο που αγοραζε τον ιδρωτα μας!Σχιζοφρενικο,αν το καλοσκεφτεις! Αργοτερα εμαθα πως ηταν 17 χρονων απο τη Σουηδια.
Απο την ταρατσα του ΑΚΡΟΠΟΛ μας πυροβολουσαν οι ΚΥΠιτες. Καταφυγαμε μια μικρη ομαδα στην τσιμεντενια μπαρα που κατεβαινει απο το Μουσειο προς την Στουρναρα Η Τοσιτσα ,(τα μπερδευω).Σπασαμε τα τεραστια φαναρια που φωτιζα το δρομακι,και λουφαζαμε εγκλωβισμενοι.Απο μπροστα μας πυροβολουσαν ,πισω μας ,στο βαθος,η Μπουμπουλινας.Παραμεναμε με αγωνια και μεταφεραμε στα καγκελλα του πολυτεχνειου τα φαρμακα που μας εφερνε ο κοσμος.
Βαρατε ρε,τη θα καταλαβετε,δεν σας φοβαμαι! Ενας νεαρος στη αυτοσχεδια παρεα σηκωθηκε ορθιος ,γυμνωσε το στηθος του και προκαλουσε .Καθισε κατω ,θα σκοτωθεις ! Τι και αν σκοτωθω,δεν εχω κανεναν να με κλαψει .Ειμαι μονος μου!
Παιδια ,το φαγανε το παληκαρι! Το παιδι με το ποδηλατο που πηγαινε φαρμακα και τροφιμα στο Πολυτεχνειο.Προβληθηκαμε να δουμε, η σφαιρα περασε ξηστα απο τη μυτη μας και σταματησε διπλα στο τοιχο της μπαρας που ειχαμε καταφυγει.Εκανε ενα μικρο σκαψιμο στο τσιμεντο ,το εξησα και την πηρα στα χερια μου ,ετσι πως ηταν αλλιωμενη.Μου τη ζητησε μια κοπελλα διπλα μου,που το κομματι του τσιμεντου απο τοθραυσμα ,της πληγωσε το ματι.
Ο μεσηλικας ,ψηλος κυριος μετο κουστουμι και τη γραβατα βρεθηκε στην <> απο το πουθενα.Παιδια ελατε στο σπιτι μου ,εχω βομβες νασας δωσω.Ο προβοκατωρας .Ασε μας ρε μπαρμπα,εμεις δεν σκοτωνουμε ,αλλοι το κανουν.
Τα οσα αφηγηθηκα,ειναι απολυτα αληθινα,οσα μπορει να περιγραψει ενας συντομος λογος.
Δεν μιλησα τοσα χρονια.Με ερεθισε ο Μιχαλολιακος με αυτα που ειδα στον Τυπο οτι δηλωσε.Και ο Γιωργος Καρατζαφερης στη εκπομπη του που ειπε οτι τη γιορτη του Πολυτεχνειου <>. Καποιοι,που ομως αποτελουν την ολοτητα των Ελληνων,εκτος των νοσταλγων της χουντας και του φασισμου.Αιδως, Αργειοι!
Τουτη τη μαρτυρια την καταθετω στη μνημη αυτων που επεσαν εκεινη τη βραδια,στο φιλο μου τον Λαζαρο που εφυγε προσφατα απο κοντα μας.Και στα εγγονια μου ,το Νικολακη, τη Σοφουλα, τον Παναγιωτη, με την πιστη οτι ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ!