ΣΥΡΙΖA – Προοδευτική Συμμαχία – ΝΕ Ζακύνθου

Οι Ζακυνθινοί αγαπούν το Θοδωρή Καμπίτση, όχι μόνο για τις ωραίες παραστάσεις που έχει σκηνοθετήσει και έχει πρωταγωνιστήσει, αλλά για την ευαισθησία του και, κυρίως, για την τόλμη του να λέει αυτό που αισθάνεται.
Στη μίνι συνέντευξη που ακολουθεί ο κ. Καμπίτσης μιλά για το ζακυνθινό θέατρο, για την ιστορία του και τους μεγάλους δημιουργούς του, καθώς και για τη Ζάκυνθο που ονειρεύεται και αγαπά και αποτέλεσε πάντοτε σκηνή της δραστηριότητάς του.

ΕΡ.: Ποια η ιστορία του θεάτρου στη Ζάκυνθο;
ΑΠ.: Η έννοια «Ζακυνθινό θέατρο» είναι πολυδιάστατη και σημαντική. Πολυδιάστατη για την έντονη ντόπια θεατρική παραγωγή, τόσο στο λαϊκό θέατρο, όσο και σε υψηλότερο επίπεδο. Σημαντική, γιατί στη Ζάκυνθο γεννήθηκαν και παραστήσανε οι τρεις πρώτοι νεοέλληνες κωμωδιογράφοι (Σαβόγιας Ρούσμελης, Ιωάννης Καντούνης, Δημήτρης Γουζέλης), ο Αντώνιος Μάτεσης που έγραψε το πρώτο άρτιο θεατρικό έργο (Ο Βασιλικός), η πρώτη θεατρική συγγραφέας Ελισάβετ Μουτζάν – Μαργινέγκου, ο πατέρας του Νεοελληνικού Θεάτρου Γρηγόριος Ξενόπουλος, ο Διονύσιος Ρώμας και ο μεγάλος νεοέλληνας ηθοποιός και πρώτος θιασάρχης Διονύσιος Ταβουλάρης.
Στο χώρο της όπερας πρωτοστάτησε η πρώτη Ελληνίδα πριμαντόνα Ισαβέλλα Γιατρά. Στη Ζάκυνθο κτίστηκε το υπέροχο θέατρο, έργο του Τσίλερ, το 1875, που θεωρήθηκε από τα ωραιότερα θέατρα της ανατολικής Μεσογείου.

ΕΡ.: Ποια η σχέση των Ζακυνθινών με το Θέατρο;
ΑΠ.: Η Ζάκυνθος έχει αναδείξει, στο διάβα του χρόνου, δεκάδες ερασιτεχνικούς θιάσους. Όλες τις περιόδους οι Ζακυνθινοί, ακόμα και στους πιο δύσκολους καιρούς, δεν ξέχασαν την αγάπη τους για το θέατρο και δε σταμάτησαν ποτέ να γράφουν και να παρουσιάζουν δικά τους θεατρικά κείμενα, γραμμένα σε δεκαπεντασύλλαβο (ομιλίες ή έργα διαφόρων θεατρικών συγγραφέων).
Σήμερα, υπάρχει στη Ζάκυνθο μια έντονη θεατρική δημιουργία, με θιάσους να παρουσιάζουν πολλές φορές, με μεγάλη επιτυχία, θεατρικά έργα απ’ όλο το παγκόσμιο δραματολόγιο. Η δε συμμετοχή των Ζακυνθινών θεατών ξεπερνά κάθε προσδοκία.
ΕΡ.: Ποια οι δραστηριότητές σας στο Θέατρο;
ΑΠ.: Μπολιασμένος από την αγάπη των Ζακυνθινών για το θέατρο και συμμετέχοντας σε παραστάσεις λαϊκού θεάτρου (ομιλίες) στα παιδικά μου χρόνια, πέρασα κάποια στιγμή στο επαγγελματικό θέατρο, σπουδάζοντας στη δραματική σχολή του «Θεάτρου Τέχνης», δίπλα στο μεγάλο θεατράνθρωπο και δάσκαλο Κάρολο Κουν. Συμμετείχα σε πολλά θεατρικά σχήματα: Θέατρο Τέχνης, Εθνικό Θέατρο, ΚΒΘΕ, σε διάφορους θιάσους των Αθηνών και σε πολλά Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα. Η αγάπη μου, όμως, για τον τόπο μου με φέρνει πολλές φορές στη Ζάκυνθο, σκηνοθετώντας και παίζοντας σε πολλές θεατρικές παραγωγές.
ΕΡ.: Τι αγαπάτε στη Ζάκυνθο;
ΑΠ.: Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην αγαπάει τον τόπο του όποιος και αν είναι. Πολύ περισσότερο που έτυχε να γεννηθώ σε αυτό το ευλογημένο νησί που συνδυάζει το ατελείωτο πράσινο με τον πολιτισμό. Οι Ζακυνθινοί έχουν τρομερή σχέση με τη σάτιρα, είναι όλοι τους «μαντσιαδόροι».

ΕΡ.: Ποια τα άμεσα σχέδιά σας;
ΑΠ.: Συνεχίζω πάντα να σκέφτομαι και να ονειρεύομαι μέσα από το θέατρο. Αύριο, Σάββατο 18 Αυγούστου, το «Ιόνιο Θέατρο» θα παρουσιάσει, στο Υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο, τη μουσικο-θεατρική παράσταση «Πού πάμε;», με ορχήστρα επί σκηνής, σε κείμενα Γιώργου Σκούρτη και Κώστα Μουρσελά και δική μου σκηνοθεσία. Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη.

Who is who
Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο. Είναι απόφοιτος της ανωτέρας σχολής δραματικής τέχνης «Θέατρο Τέχνης – Κάρολος Κουν».
Διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής στο Δημοτικό Θέατρο Ζακύνθου, καλλιτεχνικός υπεύθυνος στη Θεατρική Σκηνή Ζακύνθου, αναπληρωτής καλλιτεχνικός διευθυντής στο ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου, εισηγητής στο συνέδριο Ελληνοϊταλικές επιρροές, με θέμα: «Αριστοφάνης – Κομέντια ντελ Άρτε – Λαϊκό Θέατρο».
Συμμετείχε στα τηλεοπτικά σήριαλ: «Καινούρια ζωή», «Ελλάς το μεγαλείο σου», «Η ώρα η καλή», «Οι αταίριαστοι», «Απαγορευμένη αγάπη», «Έλα να αγαπηθούμε», «Ιστορίες από την αντίπερα όχθη» κ.ά.
Εμφανίστηκε στα θεατρικά έργα: «Λευκή απεργία» του Γ. Λαζάνη, «Θέατρο, θεατρίνοι, θεατές» με το Θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Γ. Λαζάνη, «Λα μοσκέτα» του Ρουτζάντε, «Κωμωδία των ψευτογιατρών» του Σ. Ρουτζάντε (βραβείο ανδρικού ρόλου), «Ο Χάσης» του Δ. Γουζέλη, σε σκηνοθεσία Κ. Καποδίστρια (βραβείο ανδρικού ρόλου), «Ένας όμηρος» του Μπ. Μπράιαν ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης, «Το σακάκι που βελάζει» του Στ. Στρατίεβ ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου, «Νεφέλες» Αριστοφάνη ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής, «Ειρήνη» του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Κ. Μπάκα ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας, «Παλκοσένικο» του Χρ. Τσάγκα, «Αυλή των θαυμάτων» του Ιάκ. Καμπανέλλη, σε σκηνοθεσία Β. Κυρίτση, «Οδυσσεβάχ» της Ξ. Καλογεροπούλου, σε σκηνοθεσία Β. Κυρίτση, «Μανδραγόρας» του Νικ. Μακιαβέλι, «Στέλλα Βιολάντη» του Γρ. Ξενόπουλου, «Οι αλημονισμένοι» (α΄ κρατικό βραβείο), σκηνοθεσία Θ. Γράμψα, «Όνειρο θερινής νυκτός» του Σαίξπηρ, Θέατρο «Πρόβα», σε σκηνοθεσία Κ. Αρζόγλου, «Τρεις σωματοφύλακες και μισός», διασκευή Μ. Παναγιωτοπούλου από το έργο του Αλέξ. Δουμά, ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου, σε σκηνοθεσία Μ. Κοουκιάδου, «Το φιόρο του Λεβάντε», ΔΗΠΕΘΕ Κέρκυρας, «Βασιλικός» του Α. Μάτεση, σε σκηνοθεσία Βαγγ. Θεοδωρόπουλου με το Εθνικό Θέατρο, «Τα παιδιά τα φέρνει ο πελαργός» των Ρέππα – Παπαθανασίου, «Φατς και Σβου», «Το αταίριαστο ζευγάρι» του Νηλ Σάιμον, «Ωχ, τα νεφρά μου» του Μπάμπη Τσικληρόπουλου, με το Ιόνιο Θέατρο.
Σκηνοθέτησε τις θεατρικές παραστάσεις: (Στο ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής, στο ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου, στη Θεατρική Σκηνή Ζακύνθου, στο ΔΗΘΕ Ζακύνθου), «Μανδραγόρας», «Η γυναίκα και ο λάθος», «Ο Ασυλλόγιστος», «Στέλλα Βιολάντη», «Το σακάκι που βελάζει», «Το φιόρο του Λεβάντε», «Ροζ μολότωφ», «Τα παιδιά τα φέρνει ο πελαργός», «Ωχ, τα νεφρά μου», «Ο Έβρος απέναντι».

Πηγη Εφημερίδα Ημέρα τση Ζάκυθος